وَ إِنْ تَعُدُّوا و اگر خواهيد كه بشماريد نِعْمَةَ اللَّهِ نعمتهاى خداى را كه بشما ارزانى داشته لا تُحْصُوها نتوانيد شمردن آن را و چون از شمار نعمت عاجزيد پس چگونه بشكر آن قيام توانيد نمود إِنَّ اللَّهَ لَغَفُورٌ به درستى كه خداى هرآئينه آمرزنده است كه اگر در اداى شكر تقصير كنيد درمىگذراند رَحِيمٌ مهربان است كه به تقصير شكرگزارى نعمت از شما بازنمىدارد وَ اللَّهُ يَعْلَمُ و خداى مىداند ما تُسِرُّونَ آنچه پنهان داريد از عقايد وَ ما تُعْلِنُونَ و آنچه آشكارا كنيد از اعمال وَ الَّذِينَ يَدْعُونَ و از آلهه باطله آنان كه به الوهيت مىخوانند آنها را كفار مكه و مىپرستند مِنْ دُونِ اللَّهِ بجز خداى لا يَخْلُقُونَ شَيْئاً نمىآفرينند چيزى را يعنى نمىتوانند آفريد و چگونه آفرينند وَ هُمْ يُخْلَقُونَ و حال آنكه ايشان آفريده شده‌اند و هر كه مخلوق باشد محتاج بود در وجود خود به ديگرى و محتاج ممكن باشد و خالق واجب الوجود پس ايشان شركت حق را نمىشايند أَمْواتٌ و ايشان با وجود مخلوقيت مردگانند غَيْرُ أَحْياءٍ نه زندگان يعنى بسان جمادات نمىشنوند و نمىبينند وَ ما يَشْعُرُونَ و نمىدانند أَيَّانَ يُبْعَثُونَ كه كى برانگيخته خواهند شد ايشان يا عبدهء ايشان پس چون وقت بعث خود و غير خود را ندانند چگونه جزا توانند داد پرستندگان خود را و معبود بايد كه بحشر بندگان خود دانا بود و بر ايصال جزا بديشان توانا دمياطى آورده كه روز قيامت بتان را برانگيزند ذوات ارواح تا از عبدهء خود تبرّا كنند إِلهُكُمْ خداى شما إِلهٌ واحِدٌ خداى يگانه و يكتا است فَالَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ پس آن كسانى كه نمىگروند بِالْآخِرَةِ بسراى ديگر يعنى تصديق بعث نمىكنند قُلُوبُهُمْ مُنْكِرَةٌ دلهاى ايشان ناشناسنده است و راستى را ناپذيرنده وَ هُمْ مُسْتَكْبِرُونَ و ايشان سركشانند از متابعت پيغمبر صلى اللّه عليه و سلّم يا گردن‌كشى مىكنند از قبول ايمان لا جَرَمَ هرآئينه راست و درست است أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ كه آن خداى مىداند ما يُسِرُّونَ آن چه پنهان مىسازند از مكر و حيله برسول خداى وَ ما يُعْلِنُونَ و آنچه آشكارا مىكنند از حرب و مخاصمت با وى إِنَّهُ به درستى كه خداى تعالى لا يُحِبُّ الْمُسْتَكْبِرِينَ دوست نمىدارد متكبران را كه از توحيد خداى و تصديق پيغمبر ص سركشى كنند .